ودر تفسير فرات از ابن عباس روايت كرده كه : اين آية نازل شده در شأن حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وذي أرحام أو ، زيرا كه هر سبب ونسبى منقطع مىشود در روز قيامت مگر كسى كه سبب ونسبتش به آن حضرت منتهى مىشود « 1 » . مترجم گويد كه : أكثر قراء « والارحام » به نصب خوانده‌اند ، وحمزه كه يكى از قرّاى سبعه است « والارحام » به كسر خوانده ، وبناى تأويل اين دو حديث بر قرائت أول است يعنى : بپرهيزيد از رحمها وقطع كردن آنها . وعياشى از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است در تفسير آيهء كريمهء إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسانِ وَإِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَيَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ « 2 » يعنى : خدا امر مىكند به عدالت - كه توسط در عقايد است - ميان افراط وتفريط مثل امر بين الامرين ميان جبر وتفويض واخراج حق تعالى از حدّ تعطيل وتشبيه وأمثال آنها ، واحسان كه نيك بعمل آوردن عبادات يا نيكى كردن به عباد اللّه وَإِيتاءِ ذِي الْقُرْبى يعنى : به خويشان عطا نمودن آنچه ايشان را در كار باشد ، ونهى مىكند از فحشاء يعنى افراط در متابعت قوهء شهوانى ، ومنكر كه افراط در متابعت قوهء غضبى ، وبغى كه استيلا وتسلط وتجبر بر خلق باشد ، اينها موافق ظاهر لفظ وأقوال مفسران است . حضرت فرمود كه : عدل ، محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم است كه أساس عدالت را آن حضرت گذاشت ؛ واحسان ، علي بن أبي طالب عليه السّلام است كه شرايع وعبادات را از براي خلق تمام كرد . وفرمود : إيتاء ذي القربى مراد قرابت ما است كه خدا امر كرده است بندگان را به مودت ما وادا كردن حقوق ما ونهى كرده است ايشان را از فحشا ومنكر وبغى يعنى بغى بر أهل بيت وخواندن مردم را بسوى غير ايشان « 3 » . ومحمد بن العباس وغير أو به سندهاى معتبر روايت نموده‌اند كه : جبرئيل بر رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم نازل شد وعرض نمود : يا محمد ! از براي تو فرزندى متولد خواهد شد كه امّت

--> ( 1 ) . تفسير فرات كوفي 101 ؛ تفسير حبرى 253 ؛ شواهد التنزيل 1 / 174 . ( 2 ) . سورهء نحل : 90 . ( 3 ) . تفسير عياشى 2 / 267 .